The Golden Circle is de benaming die een groot excursiebedrijf aan deze tour geeft.
Wij hebben hetzelfde gedaan, maar dan met de eigen wagen.
Onze eerste stop was aan het Pingvallavatn. Het grootste meer van Ijslands, die veel forel geeft en murta (een vis die alleen hier voorkomt). Op dat moment was het slecht zicht, vanaf dit punt, was niet veel te zien van het meer. We rijden door naar Thingvellir.
.
Thingvellir :
Hier werd het eerste ijslandse parlement in openlucht gehouden : het Althing.(jaar 930). Dit vanwege de uitstekende akoestiek die men verkreeg door de kloof Almannagja die hier is . Deze kloof is het directe gevolg van het langzaam uiteendrijven van de tectonische platen. Hier is de geologische grens tussen het Noord-Amerikaanse en het Europese continent. Onderzoeken tonen aan dat beide continenten 1 à 2 cm per jaar uit elkaar drijven en de verzakking 0,5 cm is. Men kan hier dan ook mooi de breukvlakken opmerken.
Na een fikse wandeling, langs de breukvlakken en de rivier de Oxara , keren we terug naar de auto, en zetten onze weg verder naar Geysir...De weg is niet altijd even goed bereidbaar, en de breedte van de weg is soms enkel te schatten door de gele paaltjes langs de weg. Deze paaltjes zijn, zeker bij hevige sneeuw, het enige merkteken om de juiste richting van de weg aan te geven.
Geysir is het gekendste geothermisch gebied van Ijsland . hier vindt men hete bronnen, bubbelende poelen, de nog spuitende geiser Strokkur , en de oude, dode, Geysir.
Hierna zetten we onze weg verder naar Gullfoss , één van de mooiste watervallen van Ijsland.
Het water valt in twee trappen ruim 32 meter naar beneden..
Ondertussen vroor het zo'n 7° onder nul, maar de ijzige wind bleef achterwege...
Het volgende filmke, ik weet het, is van slechte kwaliteit, maar je hoort wel het water naar beneden vallen van de waterval. Mijn geheugenkaartje van mijn videocamera was vol, en ik heb dit moeten filmen met mijn gewoon fototoestel. De kleuren zijn afschuwelijk, maar kom...
Na een poosje dit adembenemende spectakel aanschouwd te hebben, keerden we terug naar onze auto.
Onderweg naar Selfoss, komen we op de uitgestrekte vlakten, honderden Ijslandse paardjes tegen. Deze lieve diertjes zijn helemaal niet mensenschuw, maar worden hier gebruikt om tochten mee te maken, maar worden ook gehouden, enkel als gezelschapsdier.
Selfoss, waar we een lekkere kom soep gingen drinken, en van hier terugkeren naar Reykjavik.
Onderweg passeerden we Hveragerdi, gekend om zijn glastuinbouw. Gelegen in een geothermisch gebied, dus voorzien van overvloedige geothermische warmte , kan men hier zowel bloemen, tomaten, komkommers kweken. Zelfs bananen kan men hier vinden!
We sluiten onze dagtocht af in hetzelfde gezellige caféetje van gisteren in Reykjavik centrum, met een warme kop koffie...
Wij hebben hetzelfde gedaan, maar dan met de eigen wagen.
Onze eerste stop was aan het Pingvallavatn. Het grootste meer van Ijslands, die veel forel geeft en murta (een vis die alleen hier voorkomt). Op dat moment was het slecht zicht, vanaf dit punt, was niet veel te zien van het meer. We rijden door naar Thingvellir.
.
Thingvellir :
Hier werd het eerste ijslandse parlement in openlucht gehouden : het Althing.(jaar 930). Dit vanwege de uitstekende akoestiek die men verkreeg door de kloof Almannagja die hier is . Deze kloof is het directe gevolg van het langzaam uiteendrijven van de tectonische platen. Hier is de geologische grens tussen het Noord-Amerikaanse en het Europese continent. Onderzoeken tonen aan dat beide continenten 1 à 2 cm per jaar uit elkaar drijven en de verzakking 0,5 cm is. Men kan hier dan ook mooi de breukvlakken opmerken.
 |
De kloof |
 |
Breuklijn |
 |
Zie die kleine rotsblok boven.... |
Na een fikse wandeling, langs de breukvlakken en de rivier de Oxara , keren we terug naar de auto, en zetten onze weg verder naar Geysir...De weg is niet altijd even goed bereidbaar, en de breedte van de weg is soms enkel te schatten door de gele paaltjes langs de weg. Deze paaltjes zijn, zeker bij hevige sneeuw, het enige merkteken om de juiste richting van de weg aan te geven.
 |
Zo zie je er hier veel, voor moeilijk te berijden wegen, waar wij niet mogen rijden met onze gewone persoonswagen |
Geysir is het gekendste geothermisch gebied van Ijsland . hier vindt men hete bronnen, bubbelende poelen, de nog spuitende geiser Strokkur , en de oude, dode, Geysir.
 |
Strokkur |
Hierna zetten we onze weg verder naar Gullfoss , één van de mooiste watervallen van Ijsland.
Het water valt in twee trappen ruim 32 meter naar beneden..
Ondertussen vroor het zo'n 7° onder nul, maar de ijzige wind bleef achterwege...
 |
Hihi, scheve muts, maar wel warm... |
Het volgende filmke, ik weet het, is van slechte kwaliteit, maar je hoort wel het water naar beneden vallen van de waterval. Mijn geheugenkaartje van mijn videocamera was vol, en ik heb dit moeten filmen met mijn gewoon fototoestel. De kleuren zijn afschuwelijk, maar kom...
Na een poosje dit adembenemende spectakel aanschouwd te hebben, keerden we terug naar onze auto.
Onderweg naar Selfoss, komen we op de uitgestrekte vlakten, honderden Ijslandse paardjes tegen. Deze lieve diertjes zijn helemaal niet mensenschuw, maar worden hier gebruikt om tochten mee te maken, maar worden ook gehouden, enkel als gezelschapsdier.
 |
Schatjes... |
Selfoss, waar we een lekkere kom soep gingen drinken, en van hier terugkeren naar Reykjavik.
Onderweg passeerden we Hveragerdi, gekend om zijn glastuinbouw. Gelegen in een geothermisch gebied, dus voorzien van overvloedige geothermische warmte , kan men hier zowel bloemen, tomaten, komkommers kweken. Zelfs bananen kan men hier vinden!
 |
Hveragerdi :   |
We sluiten onze dagtocht af in hetzelfde gezellige caféetje van gisteren in Reykjavik centrum, met een warme kop koffie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten